edukacja ekologiczna gimnazjów

Edukacja ekologiczna gimnazjówzajęcia są integralną częścią formowania osobowości. W procesie wychowywania nie tylko aktywnie uczestniczą rodzice, ale także nauczyciele szkolni. Wszakże już w klasach podstawowych zaczyna się studia nad historią przyrodniczą, w lekcjach, z którymi wiele uwagi poświęca się kwestiom środowiskowym. Ważną rolę odgrywa komunikacja z rówieśnikami, czytanie literatury dziecięcej i oglądanie filmów animowanych. Spośród wszystkich powyższych, dziecko zwraca informacje o środowisku i relacji między człowiekiem i naturą, wybiera jego ideał, który próbuje naśladować.

Główne cele i cele

Zadania edukacji ekologicznej uczniów, uczniów z niższych klas, obejmują następujące aspekty:

  • określenie optymalnych interakcji między człowiekiem a naturą;
  • pojęcie człowieka jako składnika biocenozy;
  • zrozumienie wartości przyrody i wzajemnych połączeń jej elementów;
  • opanowanie wstępnych umiejętności korzystania z zasobów naturalnych, poprawa stanu środowiska;
  • przewidywanie konsekwencji ich działań w odniesieniu do elementów środowiska;
  • rozwijanie aktywności publicznej i kognitywnej w trakcie działań związanych z ochroną środowiska;
  • promowanie zapoczątkowania chęci poznania przyrody i aktywnych działań mających na celu poprawę środowiska;
  • powstawanie potrzeby kontaktu z naturą.

Jest pewnespójność w nauce. Po pierwsze, wszystkie obiekty natury są rozważane osobno, wtedy ich wzajemne powiązania między sobą, a zwłaszcza między przedmiotami ożywionej i martwej natury, są uczone. I, wreszcie, na ostatnim etapie jest zrozumienie pochodzenia różnych zjawisk naturalnych. Ale podstawową zasadą edukacji ekologicznej uczniów szkół podstawowych jest zaangażowanie dzieci w przyrodę. Rezultatem powinno być zrozumienie szacunku dla zwierząt, owadów, ptaków i roślin. Wszakże natura jest warunkiem koniecznym dla życia wszystkich ludzi. Otrzymana wiedza stanowi odpowiedzialną postawę wobec wszystkich przedmiotów środowiska. Dzieci zdają sobie sprawę, że aby utrzymać zdrowie i pełną aktywność życiową, potrzebne są korzystne warunki, dlatego ważne jest zachowanie zasobów naturalnych.

Metody i formy

Zainteresowanie zjawiskami naturalnymi i żywymi obiektaminatura zaczyna się manifestować we wczesnym wieku. Edukacja kultury ekologicznej dzieci w wieku szkolnym opiera się na trzech podstawowych zasadach. Jest to systematyczne, ciągłe i interdyscyplinarne. Sukces zależy bezpośrednio od prawidłowej organizacji zajęć. Aby zaskoczyć i zainteresować dziecko za każdym razem, należy zastosować nowe formy i metody nauczania.

Metody edukacji ekologicznej uczniów o niższych klasach można podzielić na dwie grupy:

  • tradycyjny;
  • innowacyjne.

Do tej pory coraz większa popularnośćnabywać zajęcia w formie zabawy, w postaci przedstawień teatralnych i scen. Ponadto formy edukacji ekologicznej dzieci w wieku szkolnym dzielą się na:

    edukacja kultury ekologicznej młodszych uczniów

  1. Masa - organizacja świąt, festiwali i konferencji, praca nad poprawą pomieszczeń, podwórek i innych.
  2. Grupa - zajęcia fakultatywne w wyspecjalizowanych kręgach i sekcjach, wycieczki, turystyka.
  3. Indywidualny - działania mające na celu przygotowanie streszczeń, raportów, zapisów obserwacji życia roślinnego i zwierzęcego, rysunku i innych.

Skuteczność wykonywanej pracy edukacyjnej można ocenić na podstawie obecności żywego zainteresowania dziecka wiedzą o otaczającym go świecie.